Baş İle Kuyruk

Bilirsiniz, yılan denen yaratığın bir başı vardır, bh de kuyruğu. İki yanı da insanoğlu için tehlikelinin tehlikelisidir.

İşte bu kuyrukla baş, bir gün birbirleriyle kavgaya tutuşmuşlar:

“Ben senden daha güçlüyüm,” demiş kuyruk. “Zarar vermekse, en az senin kadar zarar veririm ben de. Ne yani, başım diye kendini bir şey mi sanıyorsun?”

“Evet, sanıyorum, ne olacak?” demiş baş. “Ben olmasam, sen bir hiçsin, hiç!”

“Yok devenin nalı,” demiş kuyruk.” O kadar da uzun boylu değil. Ben bir hiçsem, sen hiçin hiçisin!”

Sen ben kavgası bitmek, dinmek bilmemiş. Bir gün baş uyurken kuyruk dikelmiş, gökyüzüne bakıp;

“Ey ulu Tanrı,” demiş. “Nedir benim bu baştan çektiğim? Bıktım usandım artık. Beni dilediği gibi kullanıyor, babasının uşağı yaptı çıktı. Canının çektiği yere alıp götürüyor. Buna ne hakkı var? O bassa, ben de kuyruğum. Üstelik ondan daha güçlü kuvvetliyim. Ne olursa senden olur, gel, şu başı kuyruk yap, beni de baş eyle!”

“Ah,” demiş. “Ben bir gün ondan bunun hesabını sormaz mıyım? Alacağımı yerde kor muyum, ettiğini yanına bırakır mıyım?”

Hem böyle der, hem de bir yandan yeni savaşa hazırlarmış kendini. Pençelerini biletir, kanatlarını rüzgâra verir, habire güçlendirirmiş.

“Bekle,” dermiş. “Bekle! O gün de gelecek. Hiçbir horozun ahi yerde kalmamış. Benimki mi kalacak!”

Beriki de hâlâ o yenginin sarhoşluğunda sağa sola kurumlanır, çalımından yanına varılmazmış. Bir gün;

“Şu dama çıkayım da bütün dünyaya bu yengimi duyurayım, dostun da, düşmanın da haberi olsun. Dostlar sevinsin, düşmanlar yerinsin!” demiş.

Çıkmış dama, başlamış “Ben ben ben” diye ötmeye, çıngır çıngır bağırmaya.

Gökyüzünden geçen bir akbaba duymuş, hemen çark etmiş.

“Yandın şimdi!” demiş, bir çullanışta horozu kaldırmış, gakına gukuna aldırmadan yuvasına ta¬şımış, o gün kendine bir güzel horoz şöleni çek¬miş. Haberi duyan yenik horoz hemen ortaya çıkmış, bu kez de o başlamış “Ben… ben… ben…” demeye.

Diyeceğim şu: Olur böyle olaylar. İnsan ba¬zen yener, bazen yenilir. Ama yenen, sevincin¬den burnunun ucunu görmez olur, olduğundan da başka şeylerin varsayımına giderse; bakarsı¬nız, sonuç tersine döner; yendim sandığı, bu kez yenmiş olarak ortaya çıkar, kendi, onun yerin, dlır.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: